NeşeliYemekler.comhayalci bir annenin oyun alanı

Çocuk edebiyatının usta kalemi, gazeteci Yalvaç Ural‘ın, oyuncak koleksiyonu Rahmi M. Koç Müzesi’ndeki Fenerbahçe Vapuru’nda ziyarete açılmıştı  gitmiş ,gezmiş,görmüştük aylar evvel . Şimdi yine karşımıza çıktı kitap fuarında, Koç Müzesi’nin katkılarıyla.

Kitapları başka dillere çevrilen.

Hayalleri başkalarına ilham veren.

Ruhu  kendine münhasır.

Neşeli

Hayalci bir üstat .Bu ülke de hayallerine sım sıkı tutunmuş kaç kişi var ki ?(o birkaç kişiden biri)

Start Slide Show with PicLens Lite

Biz aslında kurabiye yapmıştık .Çikolatalı kurabiyeler .Onları beklerken kendiliğinden çikolatayla oynamaya başladı ..Hiç bozmadımm  devam, devam  dediim  …iŞTE ÇİKOLATADAN  PORTRE

gelecek post:Küçük Şef’in yaptığı kurabiyeler

Start Slide Show with PicLens Lite

Yabancı bloglardan birinde  ahtapotlara raslamıştım çok eskiden. Geçen günlerin  birinde de Küçük Şef’in  ’’sosis istiyorum ”talebi  sonucunda sadece sosisi   biraz daha az yemiş olsun diye   yeni açılımlar yaptık .Evde çok nadiren tüketsekte , öncesinde  mutlaka haşlayarak yediğimiz bir besin sosis  .Tavsiye etmiyoruz  tabiiiii  (?!?)ama çok yaratıcı ve neşeli bir etkinlik yaşadığımızı  da itifaf ediyoruz (:malesef:)

malzeme:makarna, sosis ,havuç,salatatalık,patates

Start Slide Show with PicLens Lite

ve hayatın gayet farkındasın…

Start Slide Show with PicLens Lite

Her gün başka bir güzel battı güneş  .Biz tarlalarda tepelerde  gezerken anlamadan yaz da geçti , bitti .

Start Slide Show with PicLens Lite

Can Dündar
can.dundar@e-kolay.net

Yazının kaynağına gitmek için tıklayınız…

………………..“Yokluğum” dediği, “varlığı” aslında…
Belki de ilk kez kendisi için “var” olduğu saatler…
O adada tanışıp sevdiği kıza, “görmediği hiçbir şeye inanmadığını” söyleyince şu cevabı alıyor:
“Bense sadece görmediklerime inanırım:
Tanrı, aşk, yaşam gibi…”Oysa hayat, kendisine rağmen plan yapılmasından hiç hoşlanmazdı.
Onun, başka bir “son” planı vardı.
* * *
O yüzden, siz siz olun, hiçbir şey için “son” demeyin.
Neyin gerçekten “son” olduğunu bilemezsiniz.
Hayat bazen, sonuncuyu çoktan yaşatmıştır size, esaslı bir finali bile çok görür; bazense “Bir daha olmaz” zannettiğiniz şeyi, ummadık anda karşınıza çıkarıverir.
En iyisi, her şarkıya son kez dinler gibi kulak vermek, her baharı bir dahakini göremeyecekmiş gibi içine çekmek, her dostla, ana babayla son buluşmaymış gibi sımsıcak kucaklaşabilmek, her aşkı en sonuncuymuş gibi doyasıya yaşayabilmektir.

bu yazın en neşeli anıları

ilk öğretmenleri

ilk sahne 

yağmur da denize girmek

Start Slide Show with PicLens Lite

21 nisan da kendi  sınıf süsümüzü ailemizle hazırlama ödevimi yaptım .22 nisan da  kırmızı beyaz giyindik .O gün OKULUM DA  KUTLAMA  vardı ve havanın bu kadar kötü olması hiç beklemediğim bir şeydii ,  hiç hoşlanmadım bu kötü süpriz den … Ama  bütün bir gün okulda şahane bir gün geçirdim (: neşem yerine geldiii .Yüzümü  kedi gibi boyadılar ve renkli balonlarımla eve döndüm . 23 nisan şarkımı anneme söyledim .Annem ÇOK DUYGULANDI   ,yüzüm  çok neşeli bir kedi  gibiydi hep miyavladım .YÜZ BOYALARINI ÇIKARIRKEN  biraz AĞALADIM.

Okulda   KUTLAMA sabahtan akşama kadar sürmüştü ,çok tatlı animatör abiler ve ablalar gelmişti  , çok yoruldum  o gece erkenden uyuya kaldım.23 nisan sabahı bu yüzden çoook erken kalktım babam işe gitmedi hep beraber kahvaltı ettik .  Sonra saklanbaç oynadık . Odam da zaman geçirdik beraber.

Bu arada öğlen olmuş annem bana  kıymalı ıspanak  yani Beyaz Papyonlu Kurbağa hazırlamıştı. Yemekten sonra odam da uzun uzun   boyama yaptım ,  bir ara annem yeni bulduğu  çocuk sitelerini bana gösterdi ama gene sadece 10 dk oynamama izin verdiii. SONRA babamla gözlükçüye gidip gözlüğünü bıraktık  ,dönüşte bir sürü renkli sakız aldık.Boya yaptım, televizyon seyrettim ,yemek yapmak için çook  sabırsızlandım . Biz her zaman kurabiye ve kek yapıyoruz beraber ama yemek yaparken bazen yardım da ettiğim olurdu  anneme ama o bu sefer kendi başına yapacaksın dedii.Ciddi olduğunu sanmıyordum, gayet ciddiymiiiş 

 Mantarları yıkamak kolay değilmiş.İlk anda  ellerim suda çok üşüdü bir ara vazgeçer gibi oldum, ama yılmadım.Annemin  istediği gibi  mantarları kesmeyi de başardım .Aslında benim büyük bıçağı kullanmama izin verseydi daha güzel kesebilirdim belki ama o henüz o kadar büyümediğimi söylediii.Bazen büyüdün diyor bazen daha büyümedin diyor hep kafamı karıştırıyor!

 Kullandığım yemek bıçağı  fena değildiii  aslında   ,mantarları gövdelerinden teker teker elimle ayırdım ilk önce sonra küçük parçalara böldüm dikkatlice .

Mantarları tavaya koydum , annem ocağı yaktı  ocağın düğümelerine dokunmayacağıma söz verdim . Mantarları uzun süre karıştırdım, sularını çekmelerini çoook beklediiim .Tavayı hep sapından tuttum.

Sonra tuz ve karabiber ,biraz tereyağ koyduk, biraz da krema döktük  içine.

Bu arda salatalık malzemelerini de yıkamam gerekti.Her yaprağı uzun uzun yıkamak zorundaydım.

Havuç rendeleme kısmı beni çok zorladı. itiraf ediyoruuum :!) Pinokyo olmak istemiyorum .Onu annem yaptı .Ben bir iki kez denedim yapamadım.Ama annemin rendelediği havuçları ona farkettirmeden  elle  yedim,   sonra  üzerime ve yere döktüğümü görünce  yakalandıım.

Sonra salatanın  yapraklarını elimle parçaladım   ,böyle vitaminleri kaybolmayacakmış ve masaya tabakları , çatalları koydum  .Bu arada annem makarna suyunu kaynattı makarnaları içine ben attım,  tuz da koydum suyuna.

Ama portakal sıkma kısmında bütün gücüm tükendiii üç bardak portakal suyunu malesef sıkamadım sadece yarım bardağı dolduracak kadar sıkmayı  başardım.

 Sonra koşarak babamı çağırdım . Ona bütün bunları kendi başıma yaptığımı  bugünün bayram olduğunu ve özel bir yemek yiyeceğimizi söyledim.

Çok SEVİNDİ ,mantarın tadını  da çok  sevdiii .Ona bütün  yemek boyunca bütün bu anlattıklarımı anlattım  AMA ÇOK YORULDUM.

Annem  , hep fotoğrafımı çektiii bana hep seninle gurur duyuyorum dediii.

 BUGÜN 23NİSAN 2009 KÜÇÜK ŞEF

Start Slide Show with PicLens Lite