NeşeliYemekler.comhayalci bir annenin oyun alanı

Ben küçükken dedem beni kuşum diye severdi…O zamanlar  ben dedemlerle yaşardım, annemleri hafta sonu görürdüm .O kadar özgür bir çocukluk geçirdim ki sanırım bütün hayal tohumlarım o zaman ekildi.

Güzel büyük bir evleri vardı ve her yer ağaç doluydu .Meyve ağaçlarıyla  çeşit çeşit erik, elma kiraz,dut,ayva  ben meyvayı hep  ağaçtan yerdim .Ellerim yapış yapış olur hiç yıkamaz üzerime silerdim.Evin arkasında ayva ağacı vardı  hiç unutmam çok yüksek değildi ama çok eski bir ağaçtı  ilginç bir gövdesi vardı .Öyle ki ben üstünde yaşamaya karar vermiştim bir gün   .Ve sonra   her öğledenen sonra ayva ağacına çıkar,oraya taşıdığım  düşen oyuncaklarımı yeniden  itina ile  yerlerine ,yani dallarına takar biraz oturur, biraz hayal kurardım.  Ordan komşu evin ön kısmı çok güzel görünürdü ara ara biraz onları izlerdim . Babaannemin verdiği meyveyi bitirir , bazen kurabiye bazen başka birşey ama mutlaka o ağacın tepesinde birşeyler  yerdim .Dedem sık sık ziyaretime gelir” kuşum benim bugün havalar nasıl senin orda” derdii…

Bir kere bile ”çıkma o ağaca ,düşersin bir yerin acır ”demezdi ;hiç hatırlamıyorum.Hep onaylayıcı ve daha da destekleyiciydi . Babaannemin eski yolluklarını ağacın üzerine katlar bana oturmak için yer yapardı .”böyle daha rahat oturursun” derdii.Bazen oda ağacımın gövdesine yaslanarak oturur ,kasketini yüzüne indirir ,ellerini karnında  kavuşturur şekerleme yapardı.

O bana ”kuşum” dedikçe ben bazen kuş olduğumu hayal ederdim ,istesem sanki istediğim her yere uçarak gidebilirmişim gibi hissederdim . Komşunun evini görebilmek bile kuş olmaya yaklaştığım bir adım gibi gelirdi.Ağaçtan hiç normal bir biçimde inmezdim .Ellerimi kollarımı kanat yapar öyle atlardım aşağıya .Genelde toprağı öperek yığılırdım, hiç acımadı derdim   :!!!) o düşmelerde canım bazen acısa da hiç önemsemezdim …

Çünkü ben dedemin kuşuydum nasıl olsa bir gün uçmayı öğrenecektim.

Bir gün YILLAR SONRA  BAŞKA BİR ÜLKEDE BAŞKA TOPRAKLARDA YAŞAMAYA BAŞLADIK  O AĞAÇLI EVDEN ÇOOK UZAKLARDAYDIK ÖYLESİNE BİR GÜNDE ”deden kuş oldu cennete uçtu ”dediler.

Ben bir süre cennete sadece kuşlar  gidebilir diye hayal ettim sonra büyümeye başladım  hiç ağaca çıkmadan geçti yıllar .

Ne zaman kuş görsem dedeme selam söylerim.Kuşlar cennetin kapısına kadar gider dedeme selamımı söylerler diye hayal ederim .

Belki 30 yaşımdayım ama hala buna inanırım  .Bazen inanmak istediğim şeye inanma özgürlüğümü sonuna kadar kullanırım  .

Geçen gün ayva ağacımın dallarını yapmaya çalıştım  TAVUK PARÇALARINDAN sonra da dedemi misafir ettim ağacımda; bak dedim artık bende anne oldum, benimde bir kuşum var sen ,nasılsın ?Cennet dedikleri kadar güzelmiii  ?Babaannem yanın  da mı ? Onuda getir, onuda çok özledim.

Başka bir gün bir araya geldik ;

Ben, dedem, babaannem ,KÜÇÜK ŞEF ,öMER

Bakın dedim bu Ömer beni sizin

KADAR SEVEN BİR ADAM BULDUM

BANA VE HAYALLERİME  sizin kadar İNANAN BİRİ

benim için endişelenmeyin

başarmak istediklerim için çok  çaba gösteriyorum ama onun dışında  çok mutluyum inanın ki

Start Slide Show with PicLens Lite