Bir balık yada ağaç olmayı  hayal ettiniz mi hiç?

O zaman dünya da yaşamak bizim  için daha özgür bir eylem olabilirmiydi acaba?

Bir ağaç dallarını canı çektiği gibi uzatır gök yüzüne..

Gövdesi seneler geçtikçe kalınlaşır.

Ruhu görmüş geçirmiş bir adam  yada kadın gibi olgunlaştıkça, daha derine salar köklerini …

Bütünleşir toprakla….

Her mevsimde değişir DURMaDAN..GÜYA HEPSİ AYNIDIR AMA …

HEPSİ FARKLIDIR AĞAÇLARIN aslında…

Canları çektiği gibi dallarını çiçeklerle güzelleştirir+LER…

Rüzgarla dans eder+LER…

Güneşle flört.

Yaşam bir ağaç için bir yağmur damlasına nimet gözüyle bakmaktır.

Bir kuş yavrusuna dal  olmak…

Yada …

Okyanusta yüzen bir kara balık olmak istermiydiniz sizde ?

BEN İSTERDİM

Özgürlüğün  tanımlarını okudukça kendi özgürlüğünü sorguluyor insan…

Renouvier’ye göre:

 ”insanların doğru veya yanlış olarak kendilerinde bulunduğuna inandıkları eylem gücü olan  ”özgür irade” şöyledir:

“insanlar, sanki bilinçlerinin hareketleri ve bu hareketlere bağımlı olan eylemleri kendilerinde bulunan bir şeyin etkisi altında değişebilirmiş gibi ve sanki eylemden önce gelen o son anda kendilerini belirleyen hiçbir şey yokmuş gibi düşünme eğilimindedirler.”

Bu özgürlük kavramını kabul edebilir miyiz? Özgür irade bir gerçek mi yoksa efsane mi?

”….Şüphesiz bu şekilde tanımlanan bir özgürlüğün varlığını kanıtlamak imkansızdır. Çünkü bir önermeyi kanıtlamak, onun zorunluluğunu ortaya koymak, onun kabul edilmemesinin mümkün olmadığını göstermektir . Oysa özgürlük, eğer bir şeyi yapmama gücü, öngörülemeyen eylemlerde bulunma gücü ise, olumsallığı, yani zorunluluğun yokluğunu gerektirir. Alain bu konuyla ilgili olarak, “Herhangi bir özgürlük kanıtı, özgürlüğü yok eder” demiştir.

Özgürlüğü kanıtlamak mümkün değilse de belki onu yaşamak mümkündür. Tek kelimeyle özgür irade, kanıtlanamaz, ama yaşanabilir. Özgür iradenin varlığını savunan tüm filozoflar, psikolojik veya ahlaksal deneyimin basit tasvirlerinden hareket ederler. ‘

‘… bu satırları okuduğum yer ‘internet filazofunun mekanı  http://dusundurensozler.blogspot.com/

  Ama ortalarda pek tasvir bulamayız,  teori de herkes süper dir  ama uygulamada elimiz de ne vardır ve ne kalır geri..?

Özgür olmak istiyorsak ne yapmalıyız?

Ben her zaman uygulamaya bakarım.  Uygulayamadığımız  teorileri ne yaparız?

Doktorlar ,öğretmenler,avukatlar,askerler,pilotlar,şöförler,anneler,mühendisler,yazarlar,aşçılar… teoriyle uygulama arasında  sıkışıp kalırlar hayatın içinde.

Ama bence hayat tamamen uygulanan yaşanmışlığı kapsar .Teoriler matematikçiler ve fizikçiler için değilse  bizim için mi acaba ? 

Ama o zaman   hayatla çelişmez di sonuçlar?

Yabancı filozoflar neden pratik değil de teoriktirler acaba?

PRATİK ÖZGÜRLÜK  iLE

TEORİK ÖZGÜRLÜK ve

 FELSEFİĞİ ÖZGÜRLÜK   ARASINDA Kİ FARKLARI  KİM BİLİYOR onlardan başka ?

BELKİ  ÖZGÜR OLMAYI UNUTtukları  için HİÇ KİMSE BU TANIMLARLA İLGİLENMİYOR dur  aslında  …

İLGİLENSE NE OLUR SAN Kİ, HAYATA  KATABİLECEK BİR YOL BULABİLİR Mİ? +Kİ!

Bunun kısacık küçücük bir formülünü anlatamazlar ÇÜNKÜ …

Mesela Mevlana gibi ,Yunus gibi kendi toprağımızın ALİMLERİ olanlar aslında ne kadar yalınlar; hayata karşı hiç TEORİK  değiller…. dikkat ettiniz mi?

NASIL KISA ÇÜMLELER DE BÜYÜK ANLAMLAR GİZLEMİŞLER…’’su gibi ol deyip bu güne kadar akmışlar … lafı ve manasını hiç uzatmamışlar…
Bu dönem de ! VE GÜNÜMÜZ  TÜRKİYESİNDE ! ASLINDA HALA BÖYLE İNSANLAR VAR !

Ve topraklarımız da yeni değerler yetişmeye devam ediyor .

Alimler kadar Alim olamasalar da en azından tamamen teorik değiller .Özgüerlüğü paket yapıp süs bitkisi gibi kenara koymayan kelimelerle ,tamamen yaşama indirgeyerek kullanabiliyorlar..

Hemde kendini VE YETENEĞİNİ yeterince özgür hissedememiş fakat”özgür çocuk ”yetiştirmek isteyenlere hayat ormanında  harika kısa patika yollar göstererek …

yazının bundan sonraki bölümü

OYALAMAKAĞIDI.COM DA 25 ARALIK 2009 da yayınlandı

”Özgür bir çocuk yetiştirmek istiyorum? Bunun bir formül var mı? ”diye sormuşlar Şule ve Yankı Yazgan’a.

Onlarda cevap vermişler:

”Evet var ”…

Ben 2008 Nisan ayında edinmişim bu kitabı. İlk sayfasına her zaman not ederim aldığım tarihi.
Çocuğunuz Sizden Ne bekliyor kitabın adı. Tam 316 sayfa

Yıllardır ailelerin büyük ümitlerle merak ettikleri bütün konularla ilgili en sık sorulan soruları derleyerek içten ve işlevsel yanıtlardan oluşturmuşlar içeriği. Ara ara merak ettikçe karıştırılan, karıştırdıkça başka yanıtları bulma isteği yaratan bir kitap insanda.

Ve gelelim sorunun yanıtına152.sayfada Özgür çocuk yetiştirme formülü mevcut
(her zamanki gibi ailelerden aileye çocuktan çocuğa bireysel farklılıkları göz önünde bulundurmalıyız ama” özgürlük için önce ihtiyaçların karşılanması gerekir” diyor uzmanlarımız)

BURDA ÇOCUKLAR EN ÇOK NEYE İHTİYAÇ DUYARLAR SORUSU BELİRİYOR?

Cevap: 3s, 3ö

EVET, BÖYLE YAZIYOR AYNEN

Bu bir simge sadece,

Ama çocuklar en çok neye ihtiyaç duyarlara çok iyi bir cevap

Bende ilk okuduğumda bir kez daha okuma ihtiyacı hissetmiştim…

s1:sevgi
s2:sınır
s3:sorumluluk

ö1:övgü
ö2:öpücük
ö3:özen

Her maddeyi güzelce örneklerle açıklamışlar.

”Ne kadar da özgürlük başıboşluk, sınırsızlık, sorumsuzlukla sıkça karıştırılsa da…
Kendi sınırlarını bilmeden başkalarına karşı sorumluluk taşımadan” Özgür ”olunamaz özgürlük yukarıdakilerin doğal sonucudur ”diyor kitabın uzman yazarları.

Doğaya
Hayvanlara
İnsanlara

ÇocuklarımızA ve kendimize öncelikle 3s’yi yaparak yaşayarak rol model olduğumuz gerçeği ile yüzleşerek
3ö ..LERİDE İHMAL ETMEMEK GEREKİYOR

3S ile 3Ö’yü ara ara tekrar tekrar içselleştiren HAYALCİANNE 

Start Slide Show with PicLens Lite

www.oyalamakağıdı.com 19 aralık 2009 tarihinde yayınlanmıştır..

Barbi ve lego sergisi ailede bölünmeye sebep oldu, oğlum hemen “bu Barbi’ler kızlar için, beni niye buraya getirdiniz” dedi ve beni girişte bırakarak babasıyla hemen legolar bölümüne gittiler, hayal kırıklığı yaşadım doğrusu ucundan bakabilecek bir merak duymamalarına. Bende 50 yıllık Barbi serüvenini derin derin, yavaş yavaş, bazen elbiselerini, bazen dekorlarını, bazen bir kadının dünya tarihinde elli yıllık giyim kuşam stillerini gözleyerek ve saçsız bebeklerin olduğu zamanlardaki bebeklerle şimdilerin arasındaki kültürel farkları, yaşam tarzlarını inceledim. Hatta seksenler dönemi, doksanlar ama günümüze yaklaştıkça Barbi’nin dönüşümü, elbiselerinin kabarıklığı, saçlarının pırıltısı, uzunluğu, kızların hayallerinin nasıl değiştiğini açıkça gözler önüne seriyor. Ve tabii ki benim gibi düşünüyorsanız, hayatı boyunca bir tane bile Barbi’si olmayan milyonlarca çocuğun da olduğu gerçeği, bu ikonun çok dışında yaşayan ve bu dünyalara ait olmayan insanların yaşadıkları dünya gerçekleri ile de yüzleşiyorsunuz. Sergi bende ötekileri düşünme zorunluluğu getirdi…

Orada sırtı pek, altı kuru, üstü tiril tiril çocukları hayal ettim, hayata +1 ile başlayanları, ama bunun -1 ile başlayan tarafı da var. Ama benim gördüğüm bütün bunlardan, “yoksun çocuklar için ne yaptı bu barbi acaba” diye de düşündüm. Belki kaç çocuk okuttu da geçti aklımdan, kaç anneye temiz bir gelecek için iş sağladı, kaç kadın için fark yarattı acaba. Kızların pembe dünyasını görmek gerçekten çok güzel, o ayrı ama bunları da düşünmeden edemedim ben.

Ben zaten hep böyleyimdir, neşeli kalabalıklarda bile hüzünlü bir yalnızlık bulurum kendime. Kızınız yoksa bile kadın olarak görülmesi gereken bir sergi, kim bilir sizlere ne düşündürtecek

“Uçan Adam” çocuk tiyatrosuna davetliydik, harika bir oyundu. İçerik o kadar özenerek hazırlanmış ki, başlangıçta çocuklarla oyuncuların kaynaşması, oyunun interaktif olup çocukları içine katması, ara ara oyuncuların çocukların etrafında dolaşmaları, farklı ve çok özel bir seyir zevki yaşattı.

Taner Barlas’a özel olarak teşekkür ettim, “hocam bu eser ve oyun için çok teşekkür ederiz” dedim bir anne ve bir eğitimci olarak. Yılların hocası bu kadar mı naif, bu kadar mı alçak gönüllü olur bir insan dedirtecek tutum ve davranışlar sergiledi. O kadar etkilendim ve o kadar özendim ki, bir insan bu kadar bilgili, görmüş geçirmiş ve bu kadar sahici durmayı nasıl başarıyor dedim.

Ben oğluma bu erdemleri öğretmek için, bu tutumları ona nasıl göstereceğim diye düşündüm. Hayatın öğrenilmesi gereken ”değerlerini,” ancak değerli insanları izleyerek öğrenebileceğimizi fark ettim… Biz çocuklarımıza ne kadar erdemli davranıyoruz acaba diye sordum kendime ?

<

Bazen hayatın sıradan döngüsü içinde bazı cevherli kalpler de yetişir toplulukların içinde ;kendini hissettire hissettire.

Önüne setler koysanız da ,coşkulu bir dere gibidir ”yetenek” mutlaka akacak yol bulur kendine. “2003 yılı” o dönemler İstek Vakfı Özel Beykoz konakları anaokulunda çalışıyordum. Kocaman orman içinde ihtişamlı bir konak, sadece iki sınıf, bir müdür, iki öğretmen, bir sürü stajyerler ve yardımcılarımız, şoförümüzle beraber Türk filmlerini aratmayacak, neşe dolu hatıralar biriktirdim o yıllarda… Bir tanesi; her sabah küçük bir kız hoplaya zıplaya, hayatın bütün enerjisini gözlerinde biriktirmiş gibi neşeyle bakarak gelirdi yanıma, “günaydııın” diyerek büyük bir coşkuyla. Öperdi annesi, benim müdürümdü o dönemde, çok severdim kendisini, bütün bir yıl her gün beraber değilmişiz gibi yaz tatili planımızı da beraber yapar, tatile birlikte giderdik, ailece takılmayı da severdik..Hani bazı insanlar vardır, çalışmak ta, yaşamak ta onlarla keyiflidir ….Öyle bir kadındı Nilgün hn… o günden bu güne çok şey değişti, okul çoktan kapandı, Nilgün hn. ikinci çocuğunu, ben oğlumu doğurdum. meslek tatlı anılarla, gözümde canlanan hatıralarda kaldı, ama çocuklar büyüdü…. Nilgün hn. beni hala, her ay bir kez arar, durum raporu alır, hala beni sevdiğini hissettirir, kollar…
O beni her aradığında, sanki okuldan yeni çıkmışız, bugün tatil, yarın okula gidecekmişiz de bana bir şeyi hatırlatıyormuş gibi gelir.

Harika bir kişiliği vardır ve hayatının her alanına harikalık bulaştırır herkese böyle insanlar. Ondan çok şey öğrendim, bana kariyerimde ivme atlatmıştır….. Bir kadın kolay kolay başka bir kadını göklere çıkarmaz bilirsiniz. Bana hep hissettirirdi, uygulayıcıya duyduğu saygıyı, işi yapana ve işe saygısı çok büyüktü, emeği, erdemi, ahlakı bilirdi. Öyle yaşardı, prensipleri bu değerler doğrultusunda ilmek ilmek işlerdi hayatını ve bizi… Bana hep inanan nadir insanlardan biriydi, bana çok güvenirdi ve bütün uçuk fikirlerimi desteklerdi. ”İstiyorsan yapacağına inanıyorum” bu ondan en sık duyduğum cümleydi.. Yap o zaman, istediğini yapabilirsin, sen yapacağına inanıyorsan bende sana inanıyorum derdi…

Bir gün ona artık Bige’yi okula getirin demiştim.. “Daha çok küçük, boş ver şimdi, burada sabah akşam ayaklarımıza dolanır, daha zamanı var” derdi. İki yaşındaydı, özel ve önemli günlerde, ara ara getirirdi… Bige acayip bir çocuktu… Gözleri kocaman gülümsemesi muzip… sesi kadife… bir sincap gibi hızlı konuşur, büyük kahkahalar atar ve coşkulu bakardı dünyaya… Sonra annesinin kucağında her gün gelmeye başladı okula, çalışanlarla beraber sabahın köründe, arkadaşları 9’da gelirdi, sabahları kahvaltıda “anneme söyleyin bana izin versin” derdi…

Israrla “Avrupa yakası” dizisini izleme konusunda annesine diretir ve oradaki bütün karakterlerin süper taklitlerini yapardı.

Üzülürdü bir yanda Nilgün hn., “istemiyorum izlemesini, engelliyorum, kendini parçalıyor izlemek için” diye hayıflanır, ona engel koyduğu için bir yandan eğitimci olmanın verdiği ağırlığı dengelemeye çalışırdı..

Perşembe günleri sabah kahvaltısında “Avrupa yakasıyla” ilgili kendimizi tutardık, Bige’nin yanında konuşmamaya çalışırdık bizden etkilenmesin diye, ilk zamanlar… sonra zaman geçti, Bige annesini üstün yetenekleriyle kandırmayı başardı, prodüksiyonu büyüttü, bir süre sonra onu engellememeye kara verdik bizde.. O karakterlerle içindeki enerjiyi boşaltıyordu, sabah kahvaltılarında daha okulun çocukları gelmeden baştan sona Bige’nin yorumlamalarıyla yeniden izlerdik sanki o diziyi, itiraf etmek gerekirse harika taklitler yapardı ve sadece 2,5–3 yaşındaydı, doğaçlama ile kendi uydurduğu şeyleri araya katar bizi mahvederdi.

O dönemlerde hep Nilgün hn’a, Bige büyürken mutlaka güzel sanatlara bir iki kez götürün ve sınavlara sokun derdim, çocuğun enerjisi resmen üzerinden akıyor, isteseniz de engelleyemezsiniz bu bir yerden, hayatın bir günü çıkacak, içinde bunu saklayamaz derdim, dün gibi hatırlıyorum.

O yıllarda işimizi çok seven bir ekiptik, liderimiz çok neşeli bir kadındı, ailelerimizle ilgili en küçük detayları bilir, sorar, takip ederdi… sorunlarımıza çözümleri üretir, sıkıntılarımızı giderirdi.. Okulda her sabah hepimiz, aşçısından şoförüne toplanır, kahvaltı eder, güne öyle başlardık. Okula erken gitmek için koşarak evden çıkardım. Üç yıl, üç vesait değiştirerek Avrupa yakasından karşıya geçip, Beykoz konaklarına gitmek İstanbul’da ölümcül bir durumdur. Ama bana dokunmazdı, her gün boğazı görmek benim için büyük şans gibi gelirdi, çünkü her gün başka güzeldi … işyerim harikaydı… kendimi ve yeteneklerimi sonuna kadar aşabildiğim bir ortamdı. bugün Moskova’ya gidiyoruz, gel dese Nilgün hn. gene giderim, çünkü işi değil, hayatı paylaşırsınız iş arkadaşlarınızla.

Birkaç ay önce gene Nilgün hn. beni aradı, “istediğin oldu” dedi, “Bige’yi seçmelere götürüyoruz, bir şansını denesin, içimizde kalmasın”. İlk söylediğim şey “kesin kazanacak” dedim, “ümitlenmiyoruz, onun hayal kırıklığı yaşamasını istemiyorum” dedi… ama ben biliyordum, adım gibi emindim, “Peter Pan” müzikali seçmelerini kazandı.

Ömer de, ben de evde resmen sevinçten ağladık, aylarca provaları göğüsledi, şimdi sahnede ait olduğu yerde. İçindeki coşkuya kilitler vurulmadan büyümenin verdiği özgüven ve neşeyle sahnede kızıl derili kostümüyle davul çalıyor, kocaman gözlerini görür gibiyim, içinde binlerce yıldızın ışığı, onun muzip gülüşü, bana kendi yapmak istediklerin için mücadele etmelisin mesajını veriyor. Asla pes etme der gibi, içindeki şelaleler coşkulu aksın, ait olduğun yerde tatlı “Bige”.

Nilgün hn. gibi harika liderlerin, harika çocukları olur, çünkü onlar hayata güzel enerjiler yayarlar ve bir gün o enerjiler onlara geri döner. Hayatımda değerli bir rol modeldir, insanlara verilen yetkiler onları yüceltmez, onları kişilikleri yüceltir ve kalıcı olan evrende yer bulan yaydığımız enerjidir.

Hayal hisseleri;
Neşeli köpekler,
Hayalci şato,
Muz baskısı.

Hani “Nuri Bilge Ceylan” yalnız ve güzel ülkeme demişti, ben de yalnız ve güzel ülkemin çocuklarına bol hayalli bir hafta diliyorum. İçinizdeki yeteneğin fısıltısını dinlemeniz ve duymanız, içinizden akıp gitmesi için de kendinizi var edeceğiniz ortamları yakalamanızı diliyorum güzel çocuklar.

Hayat bir bakıma kendini var etme savaşı, kendine inandığı sürece var olmaya devam eder insan. Yalnız ve güzel ülkesinde her şeye rağmen yaşayabilen ve hayal kurmaya devam eden “Hayalci Anne”.

17 Aralık 2009

Start Slide Show with PicLens Lite

Geçen hafta  Gıda Güvenliği Fuarına gittim, ilginç  bir yarışmayı izleme fırsatı da buldum. Fuarla ilgili  bir post daha hazırlıyorum ama önce Amerikan Pirinciyle Ekonomik Ve Pratik Lezzetler ..yarışması..(http://www.inoksan.com.tr/sponsorluğun da)

Türk Milli Takımı’nın yıldız aşçıları bu yarışmanın jürisiydi. İlk kez bir yemek yarışmasını bu kadar yakından  izledim .Yarışmacıların heyecanı,yemeklerin kokuları,sunumlar , ustaların yorumları  ve çekişmeli dakikalar…

 Benim için çok  ilginç bir gün  oldu. İlginç, çünkü bu kadar neşeli ve eğlenceli adamların bir anda yemekleri yorumlarken keskin,  net ve sert   tutumları beni şaşırtmakla beraber..  “İyi ki yarışmacı değilim!”  ‘moduna girmeme sebep oldu..

Yıllarca  yarışmalara katılıp farklı  jürilere   hüner sergileyen  adamlar çok disiplinli ve yerinde yorumlar da bulunsalar da ; o sertlikleri  bu sektörün ne kadar ketum ve ezici bir rekabet içinde olduğunu hissettirdi,.

Yarışmacılar:Onlar, daha da  ilginçti; yetenek kadar insanın kendini İFADE KABİLİYETİ ve bir parça da olsa ağzının iyi laf yapması gerekiyor( +muş )sonucuna bir kez daha  ulaştım.(çocuklar da EQ olayının  önemi başka başka ortamlarda kendini gösteriyor) Bazıları gerçekten kendini ifade etme konusunda  dört yaşında ki bir çocuktan daha beceriksiz di.. heyecanlıydılar  belki…. ama öğrendim ve gözlemledim ki heyecan dan ölsen bile göstermemen ve hissettirmemen gereken zamanlar var+mış…bu konuda benim de çok yol kat etmem gerekiyor(+aslında)…

Ve her ne yaparsa yapsın yaptığına  önce kendi inanmalı insan ..VE KENDİNE ÖZGÜ BİR  NUMARA KATMALI OLAYINA ..

Bazı zorlayıcı sorular var dı helese ki “Rafet İnce” hiç birine kesinlikle bir gram acımadı TABAKLARIN SICAK OLMAMASI ,TEMİZLİK, YARATICI SUNUM BEKLENTİLERİNİ DİLE GETİRDİ….VE ”ÜZGÜNÜM …YALNIŞLARININIZI BİLMESSENİZ DOĞRUYU BULAMAZSINIZ” dedi..

Jüriyi geren  durumlardan biri de porsiyonun maliyetini yarışmacıların söylemekte zorlanması oldu …yarışmacılardan ilki porsiyonu dört lira dan açtı,  sonra” üç ”dedi ,belki ..”iki de olabilr ”dedii, ve biraz daha inip sonra bir buçuk lirada kara kıldı..haliyle daha en baştan adamları biraz gerdii…

Bunların  dışında Eyüp Kemal Sevinç  her zaman ki gibi çok güler yüzlüydü..

-”TABAĞA YENMEYEN DEKORLARIN KONULMAMASINI

-TABAK TASARIMININ BU YILLAR DA NE KADAR ÖNE ÇIKTIĞINI

-ÇAĞDAŞ SUNUM TEKNİKLERİNE  AÇIK OLUNMASI GEREKLİLİĞİNİ

-SON YILLARIN TRENDİNİN BÜYÜK TABAKTA  KÜÇÜK VE YÜKSEK SUNUMLAR OLDUĞUNU ”

anlattı.

BAZI JÜRİ  bilgileri:

RAFET İNCE http://www.turkiyeturizm.com/biography_detail.php?id=593

EYÜP KEMAL SEVİNÇ http://www.eyupsevinc.com/

SERDAR ÖZKAN http://www.turkiyeturizm.com/biography_detail.php?id=397

Tabi orda bulunduğum süre içinde benim aklıma SÜREKLİ bizim şahane pirinçlerimiz dururken bu Amerikalılar ın pirinçlerininin   burada ne işi var sorusu  geldi?… bu nasıl bir ironidir bilmiyorum akşam eve gelirken de Ömer ‘’sana  bugün 10 kiloluk pirinç geldi ”dedi..”10 KİLOGRAM MI? ŞAKA  Dİ Mİ? ”DEDİM!  ”ŞAKA” DEĞİLMİŞ! …

 şimdilik BU AYRI BİR POST KONUSU olarak kalsın :)

SONUCU GÖRECEK KADAR UZUN KALAMADIM AMA EN FAVORİ BU SUNUMDU(iç pilav)  YARATICILIK VE TAT PUANI ÇOK YÜKSEKTİ…

Bundan on yıl önce “Pakize Suda” 30MART 2000 de boşuna yazmamış,

”Türk Kaşığıyla Amerikan Pirinci ”  okumak isterseniz LİNKİ EKLEDİM

ama yazısının tamamı bu yarışmayla ilgili değil kısaca bir paragrafını paylaşıyorum:

”Küçük Amerika olduk, oluyoruz diye kimse sevinmesin. Bir şey olduğumuz yok. Bunu geçtiğimiz pazar günü anladım. Sebebine gelince; adamların pirinç federasyonu var. Bizim neyimiz var? Yani federasyon olarak… Futbol federasyonumuz. Bir de boksla, güreş. Kimsenin aklına geldi mi patates federasyonunu oluşturmak? Yok.Pirinç federasyonunu kurmuşlar. Kurmakla kalmayıp kalkıp Türkiye’ye gelmişler. Gelirken boş gelmemişler, pirinçlerini de getirmişler.”

devamı…

http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=-143755&yazarid=3

konu olan pirincin linki http://www.usarice.de/usarice_tr/reiskunde/reissorten/wildreis

Start Slide Show with PicLens Lite

yeni yazım bir tık ötede

 http://www.oyalamakagidi.com/aynur-bicer/kendini-var-etme-savasi

Ama önce” Hamur Hanım buraya, eller havaya ”yapıyoruz..

Uçan Adam tiyatrosu’na davetliydik.. Uçan Adam’a değil ama  Hamur Usta’ya hayran kaldık …. Nedense ben buna hiç şaşırmadım…

http://sarhosbalikvetopalmarti.blogspot.com/ bize eşlik etti..

Bazen gönül istiyor işte…  o kadar uzakta değilmişsiniz  gibi..bazen çıkıp  kapınızı çalacakmışız ”geçmiş olsun Derİİİİin ”diyebilecekmişiz gibii yaşamayı..

http://decaflatte.typepad.com/withhazelnut/2-%C5%9Feker/ama…

KALBİMİZDESİNİZ

Austin’de Aybike

Ankara’da Kuzen

sanmayın ki siz başka yerdesiniz ..

HEPİNİZE SİZİ SEVİYORUZ DEMEK İSTEDİK KISACA..

Start Slide Show with PicLens Lite

SAĞLIK BAKANLIĞI

 sitesi 

http://www.beslenme.saglik.gov.tr/index.php?pid=264

yayınlar bölümünde  her döneme aid bilgilendirici yayın mevcut

çocuklar için de bir bölüm hazırlanmış

http://www.beslenme.saglik.gov.tr/index.php?pid=194

 oku kısmında:Çevir bak yöntemiyle hazırlanan çocuk hikayesini bulunuyor

yazan :Doktor Diyetisyen Saniye Bilici

Resimleyen:Müge Ünlü Koç

Hikaye ilkokul düzeyinde ama küçük çocukların  resimlerini kolayca anlayacakları  grafikleri içeriyor, eğlenceli ve bilgi dolu bir hikaye.

Yemek yap bölümün de  tarifler var

ÖĞRETMENLER AİLELER FAYDALANABİLİR

Start Slide Show with PicLens Lite

İzmir İl Sağlık Müdürlüğü, okul öncesi çocuklar ile öğrencilerin, sağlıklı ve dengeli beslenmeleri, ileride obezite hastası olmamaları için 3′er aylık menü listesi hazırlıyor.

Start Slide Show with PicLens Lite

Bu sabah bu yazıyı okudum

http://www.oyalamakagidi.com/forum/ne-yedigim-onemlidir-diyen-mutlaka-okusun–t1474.html-

Tamda bu konuyla ilgili sağlıklı bilgileri nasıl öğreneceğiz ki diyordum  …

sonra fuarla ilgili bilgiler geldi

Sektörün Önde Gelen Firmaları
İstanbul Gıda-Tek 2009, 5. Gıda Teknolojileri ve Gıda Güvenliği Fuarı’nda TÜYAP’ta buluşmaya hazırlanıyor.

TÜYAP TÜM FUARCILIK YAPIM A.Ş.

Start Slide Show with PicLens Lite

HAYAL ETMEK BİLGİDEN DAHA DEĞERLİDİR.

oyalamakağıdı.com 2008 de yayınlanmıştır

 ”Benim neslimin en büyük buluşu insanların düşünce tarzlarını değiştirdiklerinde hayatlarını da değiştirebildikleri gerçeğidir” der, WİLLİAM JAMES

Sizce gerçekten doğru olabilir mi? Bazı düşünürlerin bu konudaki sözleriyle bu konuya açıklık getiren bir kitapla tanıştırmak istiyorum sizi. Akıl bankası hayatta başardığımız her şeyin bilinçaltımızdaki düşüncelerimizle bağlantılı olduğunu anlatan bir eğitim programıymış. ”Kendimi o kadar aciz hissediyordum ki bunu denemeye karar verdim ”diyor yazar, ”o gece ve o karar hayatımın dönüm noktasıydı” diye de ilave etmiş.

Birkaç gün sonra, düşüncelerimizin hayatımızın düzenini nasıl etkileyeceğini öğreneceğim için, çok heyecan duydum, diyerek .’ ‘Ne yazık ki okullar da böyle şeyler öğretmiyorlar” diye içinden geçirmiş.

Bir gecede hayatı bir anda değişmemiş tabii ki ama ivme kazanmış, olumsuz yaklaşımlarını olumluya çevirmeye başladıktan sonra YAVAŞ YAVAŞ  kayda değer değişimler yaşamaya da başlamış.
O yaşamışsa bizim de yaşama olasılığımızı göz ardı edemeyiz.

Bunun için ,
”kendimizi değiştirme gücümüzü asla küçümsememeliyiz” bu cümle H.Jaks Brown ait.
Kitaptaki hikaye aslında yazarın avukatlık kariyerine devam etmek istememesiyle başlıyor ve her gün kendini mutsuz, sıkışmış ve aslında farklı şeyler yapmak isterken hayal ediyor; ama yaptığı şey hep aynı, sahte iş…. ve günler geçip gidiyor. Bir gün ansızın, isterse bunu değiştireceğine inanıyor, akıl bankasında söylenenleri deniyor.

Bir çok alanın da bilir kişi olan insanların sözlerini motivasyon sloganı olarak tekrarlıyor.
O bu kapıyı aralıyor ve düşüncelerinin efendisi olma cesaretini sınıyor.

Bu kitaptan nasıl faydalanırız? Başlığı da var ve gerçekten çok ikna edici kelimeler seçilmiş. Daha da iyisi ben otuz yılımı kendimden şüphe ederek geçirdim demiş. Kendimden ve yeteneklerimden şüphe duymanın nasıl bir şey olduğunu biliyorum! bu beni vuran bir cümle.

Aslında bunu genele yayıp çocuklarımızla olan diyaloglarımızda da kullansak ne harika olur diye geçirdim  içimden. Düşünürken, hareket ederken ve konuşurken coşkulu olalım  ki, aldığınız sonuçlar olumlu olsun öğüdünüde veriyor yazarımız.

“DÜŞÜN, KONUŞ, HAREKETE GEÇ, ÖYLECE DURUP BAŞARININ SİZİ BULMASINI BEKLEYEMEZSİNİZ! ”

“HAYALLERİNİZİ GERÇEĞE DÖNÜŞTÜRECEK ADIMLARI ATMALISINIZ!!!”  da .diyor
“BAŞARI RUH HALİNİZLE BAŞLAR”

”Başarılı olmak istiyorsanız, kendinizi başarılı biri olarak görmeye başlayın.”

 DR. JOYSE BRODHERS demiş.

1- Çocuklarınızı pozitif yüreklendirici telkinlerle eğitin.

2- Çocuklarınızın da pozitif yanlarına odaklanın. Bu çok söylenen bir şey olsa da uygulamada farklı kalıplar işliyor ve hemen ”HAYIR ”deniyor.” Hayır” bir vurgu, bir yankıya dönüşüyor bünyede. Olumsuz bir gelecek ”hayırlarla” başlıyor ve biz fark etmiyoruz.

Günlük hayatta çocukların olumlu bireyler olmaları için mutlaka daha az hayır cümlesi ve daha çok yapabilirsin yaklaşımına ihtiyaçları vardır. Bizim de öyle…

“Kendinizi temiz ve parlak tutsanız iyi edersiniz” demiş yazarımız gerekçesi ise, arkasına geçip dünyayı görmeniz gereken pencere sizsiniz.

Beyniniz, ruhunuz hep aydınlık ve temiz olsun. “YAKLAŞIM” iyi veya kötü, yirmi dört saat çalışan gizli bir güçtür. “YAKLAŞIMI DÜNYAYI ALGILARKEN KULLANDIĞIMIZ BİR FİLTRE OLARAK ALGILAYIN” diyor. Bazılarımız iyimser bir filtreden, bazılarımız kötümser bir filtreden bakar.

Örnek de vermiş:
olumsuz yaklaşımlı biri “YAPAMAM” der,
olumlu yaklaşımlı biri “YAPABİLİRİM”
olumsuz……”PROBLEMLERLE”
olumlu………”çözümlerle”
olumsuz………”başkalarının hatalarını görür”
olumlu….”iyi yanlarını görmeyi”
olumsuz……”neyin eksik olduğuna takılır”
olumlu……”sahip oldukları ile ilgilenir”
………..
Yürümeye yeni başlayan bir çocuğun yaklaşımı, dengesi bozulup düşünce üzülmez ve bunun için halıyı suçlamaz, ona yanlış talimatlar verdikleri için anne babasına kızmaz. Kesinlikle vazgeçmez!
Gülümser!
Ayağa kalkar ve yeniden dener, yürümeyi becerene kadar haftalarca olumlu yaklaşım çabasını sürdürür!
Penceresi tertemizdir ve dünyayı fethedebileceğini zanneder…

Ancak “HAYATIN PENCEREMİZİ KİRLETMEYE” başladığı dönemler de vardır.
Pencerelerimiz ebeveynlerimiz ve öğretmenlerimizin eleştirileriyle çamurlanır,
arkadaşlarımızın alaylarıyla islenir, reddedilmeyle lekelenir, hayal kırıklığıyla tozlanır,
şüpheyle bulutlanır.

“GERÇEKTEN BÜYÜYEN SORUN” ise kirlenmenin artması ve insanların bu konuda bir şey yapmamasıymış. “GLOBAL BİR PSİKOLOJİK ANORMALİTE”
Ve milyarlarca insan hayata kirli pencerelerden bakıp yaşamlarına karamsarlığı çekmeye, önlerini görmeden savaşarak yaşamaya devam edip en sonunda, en kötüsü de hayallerinden vazgeçerlermiş.

Oysa tüm bunlar camlarınızı biraz olsun temizlemedikleri içinmiş.
yazar ”bu yollardan geçtim ve camlarım çamur kaplıydı ” DİYOR.

Şartlar her zaman sizin kontrolünüzde değildir, AMA düşüncelerinizi kontrol edebilirsiniz. “CHARLES POPPLESTONE” nin sözlerini hatırlatıyor.

“SÖZÜN KISASI PENCERELERİNİZİ TEMİZLEYİN” diyor “YANİ DÜŞÜNCELERİNİZİ.”

Dünyayı daha temiz bir yaklaşımla görebilmek için, sizin VE ÜLKEMİZİN pencerelerinizin hangi bölgeleri temizlik istiyor fark etmişsinizdir hemen.
 ”HENRY FORD”
“ister başarabileceğinizi, ister başaramayacağınızı düşünüyor olun, HAKLISINIZ DIR !” DİYEREK olmayı düşündüğümüz kişi oluruz cümlesi size bir şey ifade eder mi diye sorarak
insan gün boyunca düşündüğü şeydir HATIRLATMASI YAPIYOR.

Ayrıca, olmayı düşündüğümüz kişi oluruz fikrine, aynı zamanda ”baskın düşünceler kuralı” da denirmiş. Baskın düşünceler?? Sizinkiler neler? Ülkedeki baskınlık yarışında kimler zafere nasıl koşuyor? Ve en can alıcı nokta, birşeyi başarmak için onun gerçekleştiğini hayal etmek çok önemliymiş. “HAYAL bu” fasa fiso gibi gelse de herkese, hayalperestlik delilikle eş değer olsa da, hayaller değerlidir ve hayallerimiz geleceğimizi şekillendirir. Yazar her cümlesini nerdeyse alanında söz sahibi kişilerce onaylatıyor biz hala inanmadıysak diye.

“ALBERT EİNSTEİN ” İN “HAYAL ETMEK BİLGİDEN DAHA DEĞERLİDİR” sözünü eklemiş. Bence de iyi yapmış, içimdeki son zerre şüphe de yok oldu böylelikle.

Sıradan bir yetenek ama olağanüstü bir azimle bile her şeyi gerçekleştirmek mümkünmüş.
Tek kural “ASLA, ASLA, ASLAAA, ASLLAA, VAZGEÇMEMEK MİŞ”.
“KARARLI İNSANLAR, ŞARTLAR NE OLURSA OLSUN HEDEFLERİNE BAĞLI KALIRLAR”
DENİYOOR,

CUMHURİYETİ KURMAKTAKİ KARARLILIK GİBİ, Atatürk gibi liderler ve onun gibi ileri görüşlü beyinler, sözde senaryolarla değil, gerçek hedef koyup, uygulamaya geçirenlerdir. ASLA ASLA VAZGEÇMEYENLERDİR.
Günümüz çocuklarına, gençlerine, Kararlı ve istikrarlı olmayı göstermekte fayda var belki de. VE KENDİMİZE, EN SON HANGİ KONUDA KARARLILIK GÖSTERDİK? diye sorgulamak lazım. Her şey kolay elde edilemez! Para hiç bir zaman her kapıyı açamaz.!

Önümüzdeki yollara odaklanmakta zorlanıyorsak, Siyaset, TV’de, gazetelerde, sokakta, mahallelerde bile senaryolar, komplo teorileri, gizli dinlemeler, DAVALAR, KAPANIŞLAR, AÇILIŞLAR, gündem endişe yaratmaya başlamışsa.
Hiçbir şey kendiliğinden olmaz!

“HAYATTA KORKULMASI GEREKEN HİÇBİR ŞEY YOKTUR! ANLAŞILMASI GEREKEN ŞEYLER VARDIR”. Marie Criue” demiş.

Biz acaba hayatı nekadar okuyabiliyoruz ,anlıyoruz ve neye göre yaşıyoruz..hayatla ilgili korkularımız neler?

“İnsanın hayatta yapabileceği en büyük hata, bir hata yapmaktan korkmaktır.”
diyor”ELBERT HUBBARD”

OLUMLU VE ÇOŞKULUYSANIZ, hayallere ulaşmaya inanıyorsanız.

ÇOCUKLARIMIZIN SAĞLAM KARAKTERLİ VE HAYALLERİNE ULAŞMIŞ BİREYLERDEN OLUŞAN ANNE VE BABALARI olsa daha iyi olur diye düşünüyorsanız,

SÖYLEDİĞİNİZ SÖZDE,
ATTIĞINIZ ADIMDA,
UZATTIĞINIZ ELDE, YETERKİ YAKLAŞIMINIZI DOĞRU BELİRLEYİN.
NASIL BİR ÜLKE İSTİYORUZ?
NASIL BİR HAYAT ARZULUYORUZ?
NASIL BİR GELECEĞİ OLACAK ÇOCUKLARIMIZIN VE BİZİM?
BİZ GERÇEKTEN İSTEDİĞİMİZ KİŞİ MİYİZ?

DERİN BİR YERLERDEYİM,
BENİM CAMLARIMA BULANAN ÇAMURLARI TEMİZLİYORUM,
SİZİN PENCERELER NE DURUMDA?
İYİSİNİZDİR UMARIM,
KİTABIN ADI “YAKLAŞIM HERŞEYDİR”

YAZAR

“JEFF KELLER”

AVUKATLIĞI BIRAKIP HAYALLERİNİN PEŞİNDEN GİDİYOR VE BAŞARIYOR

“SİSTEM YAYINCILIK” TAN..

Yeri gelmişken “nasılsınız?” denildiğinde yazar harikayım demeyi öneriyor, coşkulu gülerek ve enerjik.

Bunu çocuklarımıza da öğretmeliyiz.
Ve bizim öğrenmemiz gereken en önemli becerimiz vatandaş ve anne baba olarak soru sorma becerimiz imiş.
NEDEN?
Çünkü:
çocuklarımız düşük düzeyli sorularla karşılaşıyorlarsa, düşük düzeyli düşünmeye yatkınlaşıyorlarmış. İlk üç yılda alt benliğimiz çok veri alır ve bu veriler üst benliğimizi yapılandıran iskeletin temelini  oluştururmuş , ne kadar çok yönlü ve çok uçlu sorular sorar, olumlu yaklaşımlarla bilinçli bir güdüleme yaparsak o kadar zengin bir iskelet oluştururmuşuz.

Tersine yüksek bilişsel düzeyli sorular sorulan çocuklar, daha yaratıcı ve çok yönlü düşünmeye yatkın olabiliyorlarmış.

 Amacım okul öncesi eğitiminin  insan hayatındaki önemini HATIRLATMAK sağlıklı düşünen  anne babalar olursak  ,  en küçük seçimlerimizin ve yönlendirmelerimizin bile hayati yaklaşımlara dönüştüğünü gösterebilmekti.

Bu kitap bunu bir parça destekler nitelikte bir kaynak

Sevgilerle
Aynur Biçer- “hayalci anne”

Start Slide Show with PicLens Lite