En büyük hayalim, mutlu bir hayat hayal ediyorum.

Elimdeki mutluluğu kaybetme den çoğaltmak.

Bunun için her gün çaba gösteriyorum.

“En son hangi konuda kararlılık gösterdin” diye bir yazı yazdım masa lambamın altına ,gözüm sık sık ona takılıyor .Bilerek istedim, beni böyle dürten bir şeyler olsun karşımda. Ruhum düştükçe hüznün denizine. Can simitleri atsın istedim umut besleyen kelimeler .
böyle avundum
 …
çaresizlikte …
hüzünlü günlerdee …

neşeli kalabalıkların yalnızlığında

Sürekli kendimi sorgulamak istedim. Beklediklerimin sebeplerini ve gerçekten neyi, nekadar kadar istediğimi …
En çok ne istediğimi bilmek istedim hep.
Son yıllar da yazmakta en güçlü isteklerimden di.
Yazıyordum ama parkta dolaşır gibi, öylesine ,sevdiğim için .

Artık istediğim için yazıcam.

“Yazmak bir şeyin içine doğru yürümektir” diye okudum Melike Türkan’nın blogundaa.
Bende yürümeye karar verdim hem deee hayal ormanımdaa.
Bilinen , her kezin sürüyle dolaştığı yollardan değil , küçük patikalardan ilerleyerek yaşamaya başladım günlerimi .Mutlu olmak için çaba sarf etmem gerektiğini her an bilerek .

Kararlılıkla beklemkten vazgeçtim.
Nereye gideceğimi ,bu yolların sonunu , derin mutluluklarımı kader belirlese de.
Beklediklerimizi , hayallerimizin izini sürerek yaşadığımızı bildiğimden dikkatli ve bilinçli beklentilerim var yaşama dair.
Ve beklemeDİM harekete geç TİM !2009 ilk teşebüsünü gerçekleştirdim öykü atölyesinin sularına bırakıyorum kendimi . Artık birileriyle paylaşmam lazım dedim.

Bu ilk öykü atölyesi denemem di.

http://oykuatolyesi.blogspot.com/2009/01/yeni-kelime-beklenti.html

hayalcianne
29 ocak2009

Tarifi Aybike’den aldık ,boyamalar ve yenilebilir eserler küçükşef ten .

http://turklokumu.blogspot.com/2008/12/keci-bacagi.html

“insanın iç dünyasında derinleşmenin orada bir yolculuk yapmanın önü hep açıktır
derin tutkularla ortaya çıkan kişisel eserler hayata derinlik katar”
der NURİ BİLGE CEYLAN

 Sanat ,hayat ve mutfak meselelerinin  herkez için farklı bir derinliği olduğuna inanırım ben de .İçimiz de gizlenmiş, farkına vardığımız yada görmezden geldiğimiz, kendimize konduramadığımız tutkular vardır mutlaka .

Yaşarken içimizde şekillendirdiğimiz ,farkına varmadan kendimizi geliştirdiğimiz yönlerimiz .Bence bazen görmek isteriz, bazen çekiniriz göstermeye, bazen kendimize bile söylemeye cesaretimiz olmaz.Ama hissetiğimiz her içsel fısıltı bizi gerçek kaderimize taşır diye düşünüyorum.Bir yandan da hayatın matematiksel dengesi beni şaşırtmıyor dersem  sizi yanıltırım.

Küçük şef birkaç gün önce hastaydı biraz   .Evde dinlenirkenbazı kavramları pekiştirdik  hiç hissetmeden, kendiliğinden.

BİR SİHİR YAPTIK

Mutfak ne kadar matematik le iç içeydiii  ,ne kadar şekiller,dokular dersi için uygun bir alandı.

  Her form ne kadar doğal bir  biçimde dönüşüveriyordu  elimizde…Küçük şef için hepsi bir sihirdi “yine yaptım yaşasın bak çiçek oldu ” yu defalrca yineledii.Un, su karıştı çiçek, ağaç ,mantar olduuu ve ölçüsel bilgileri farketmeden kolayca,eğlenerek,uygulayarak neşeyle pekiştirdik.Mutfak nekadar şahane bir okul du.

Görmek istersek ,yaşamın sihri her yerde .Sanki hayat okulu sihirleri görenlerle göremeyenlere farklı notlar veriyordu.

Küçük Şef’in coşkusu bana hayatın sihirlerini ve tutkularını anımsattı .Sonra  düşündüm  bir damla su ,bir damla un la yenilebilen mucizeler YAPMAK NE KOLAYDI.

Bir damla kan ,bir damla ter karışınca insan oluyordu ya gerçekten .Kendimizin de bir zamanlar nasıl bir mucizeyle doğduğumuzu neden unuttuk?Sonra sanatDENEN ŞEY hayatın mucizelerini gösterme  sahnesi olabilir diye düşündüm.

Ve sanat  için yemek yaptık ?!! Yenilebilir sanat şaheserlerimiz..Yenilebilen mücizelere bir gönderme.

Sizde Büyük -küçük ,içinde -dışında,dolu-boş,yumuşak-sert,kaç tane çiçek var-kaç tane mantar var vb sınıflamalarla , farklı sorgulamalar üretebilir ,sayı şekil harf kalıplarıyla etkinliği zenginleştirebilrsiniz.

Sonra hayalii  bir keşfe çıktık  , farklı çiçek bahçeleri hayal ettik ama hepsi pufuduk hamurdandıı.

Hatta aralarında mantarlar da vardı…Sonra çiçeklerin renklerin den konuştuk.

Buzdolabımız da rengi harika bir reçeli bulduk .Böğürtlen, evet bunun tam da çiçek rengi olduğuna karar verdik.

Nutella sürelim istersen dedim “ama  kahverengi çiçek olmazki “dediii.?Aslında olabilirdi, ama peki dedim. Sen  nasıl istersen.Ozaman artık yiyebiliriz

İhtiyaçlar: un,su,yumurta ve küçük şef kabiliyeti  ,az miktarda kıvamında  hayalci bir  ruh ta gereklii.

Start Slide Show with PicLens Lite

 Otuz yaş partisi!

Yeni yaşımı kutlarken dünyada yeni yılı kutladı.

Otuz yaş şerefine   kendime  noel baba pastası yaptım bu yıl.

Bana torpil yap, bütün dileklerimi kabul et dedim.

Kardeşlerimizle  ev partisi yaptık.

 Krizin stresini üzerimizden atıp,

yeni yılda yeni yaşa umut bağladık.

Neşeli ve  mutlu anlarınızın  çok olduğu  bereketli bir yıl dilerim HERKEZE..

Start Slide Show with PicLens Lite